*కన్నవారి కన్నీరు: ఆస్తులు మిగిలాయి.. అనురాగాలు ఆవిరయ్యాయి!"*

*కన్నవారి కన్నీరు: ఆస్తులు మిగిలాయి.. అనురాగాలు ఆవిరయ్యాయి!"*

ఆస్తిపాస్తుల మోహం.. కన్నవారిపై కనికరం లేని లోకం: ఒక సామాజిక విశ్లేషణ

"అమ్మా అని పిలిస్తే అమృతం.. నాన్న అంటే ధైర్యం." 

కానీ నేటి యాంత్రిక యుగంలో ఈ మాటలు కేవలం పుస్తకాలకే పరిమితమవుతున్నాయి. నల్గొండ జిల్లాలో జరిగిన ఒక తాజా సంఘటన—ఐదుగురు కుమారులు ఉండి కూడా, ఐదెకరాల భూమిని పంచి ఇచ్చినా, మలివయసులో అనారోగ్యంతో ఉన్న తల్లిదండ్రులను గెంటేయడం—మనం ఏ వైపు పయనిస్తున్నామో ఆలోచింపజేస్తోంది.

1. ఆస్తిపై ఉన్న మక్కువ.. అనురాగంపై లేదు:

నేటి సమాజంలో మానవ సంబంధాల కంటే ఆర్థిక లాభాలకే ప్రాధాన్యత పెరిగింది. తల్లిదండ్రులు తమ రక్తాన్ని చెమటగా మార్చి సంపాదించిన ఆస్తులను పిల్లలకు ధారాదత్తం చేస్తున్నారు. కానీ, ఆ ఆస్తి చేతికి రాగానే పిల్లలు 'కన్నవారిని' ఒక భారంగా భావించడం అత్యంత దారుణం.

• దుస్థితి: ఆస్తి పంపకాలు పూర్తయ్యాక, తల్లిదండ్రులు తిండికి, మందులకు కూడా బిత్తరచూపులు చూడాల్సిన పరిస్థితి ఎదురవుతోంది.

2. ఉమ్మడి కుటుంబాల విచ్ఛిన్నం - ఒంటరితనం:

ఒకప్పుడు ఉమ్మడి కుటుంబాల్లో వృద్ధులకు గౌరవం, రక్షణ ఉండేది. కానీ నేటి 'న్యూక్లియర్ ఫ్యామిలీ' (విడి కుటుంబాల) వ్యవస్థలో వృద్ధులకు చోటు లేకుండా పోతోంది. పిల్లలు తమ వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛను కోరుకుంటూ, కన్నవారి బాధ్యతను ఒకరిపై ఒకరు నెట్టేసుకుంటున్నారు.

3. పెంచడంలో లోపమా? పెరిగిన వాతావరణమా?

పిల్లలను కేవలం 'ప్రయోజకులుగా' తీర్చిదిద్దడమే లక్ష్యంగా పెట్టుకుంటున్న తల్లిదండ్రులు, వారికి 'సంస్కారం' మరియు 'కృతజ్ఞతా భావం' నేర్పడంలో వెనుకబడుతున్నారా? అనే ప్రశ్న ఉదయిస్తోంది.

• సలహా: పిల్లలకు చిన్నప్పటి నుండే సామాజిక బాధ్యతను, వృద్ధుల పట్ల సానుభూతిని నేర్పాలి. విద్యాబుద్ధులతో పాటు విలువల పెంపకం అత్యంత అవసరం.

4. చట్టం మరియు రక్షణ (Maintenance and Welfare of Parents Act):

భారత రాజ్యాంగం ప్రకారం, కన్నవారిని పోషించాల్సిన బాధ్యత పిల్లలదే. 2007 చట్టం ప్రకారం, ఎవరైనా పిల్లలు తమ తల్లిదండ్రులను నిర్లక్ష్యం చేస్తే, వారు కోర్టును ఆశ్రయించి మనోవర్తి (Maintenance) పొందవచ్చు. అవసరమైతే తాము ఇచ్చిన ఆస్తులను కూడా వెనక్కి తీసుకునే హక్కు తల్లిదండ్రులకు ఉంది.

5. పాలకులకు మరియు సమాజానికి సూచనలు కేవలం చట్టాలు ఉంటే సరిపోదు, సామాజిక మార్పు రావాలి.

• వృద్ధాశ్రమాలు పరిష్కారం కాదు: వృద్ధాశ్రమాలు సంఖ్య పెరగడం అభివృద్ధికి చిహ్నం కాదు, అది సమాజ నైతిక పతనానికి సంకేతం.

• నిరంతర పర్యవేక్షణ: గ్రామ మరియు వార్డు స్థాయిలో వృద్ధుల సంక్షేమాన్ని పర్యవేక్షించే వ్యవస్థలు బలోపేతం కావాలి.

ముగింపు:

"ఈ రోజు మనం మన తల్లిదండ్రులను ఎలా చూస్తామో.. రేపు మన పిల్లలు మనల్ని అలాగే చూస్తారు" అనే కర్మ సిద్ధాంతాన్ని ప్రతి ఒక్కరూ గుర్తుంచుకోవాలి. ఆస్తులు అంతస్తులు శాశ్వతం కాదు, కానీ కన్నవారి దీవెనలు మరియు వారు అందించిన సంస్కారమే రేపటి తరానికి నిజమైన వారసత్వం.

నల్గొండ దంపతుల వంటి వారు కన్నీరు పెట్టకుండా చూడాల్సిన బాధ్యత కేవలం వారి పుత్రులదే కాదు, ఈ సమాజానిది కూడా.

Dr.Rambabu Ankam.